,
7/1/09
Vivimos nun mundo terrible.
Un mundo de sufrimento. Un mundo de medo, de terror de pánico. Un mundo de guerras e de guerrillas; de tiros e de tirillas. Un mundo de torturas de martirios, de dor. Un mundo de egoísmo, de fame, de insolidariedade. Un mundo no que só hai, se hai demasiado. Demasiado sol, demasiado frío, demasiados fartos, demasiados ricos, demasiada auga e demasiado gasto dela. Un mundo de envidias, de competencias. Un mundo de fracasos e de de vitorias. Un mundo branco ou negro.. Un mundo gris. Un mundo de insoportable e asfixiante rutina. E opresión.
Un mundo político, e unha política hipócrita. Un mundo de hipocrisía. Unha sociedade de hipocrisía. Un mundo no que a homosexualidade aínda é vergonzosa. Nun mundo no que non podes amar libremente. Un mundo no que o amor che custa máis de 500€ ao mes. Un mundo no que ser independente che custa 600€ ao mes, e se che critica por non selo. Un mundo no que os traballos non che dan para paga-la vida, nin o amor. Un mundo de contratos basura. Un mundo de amores basura. Un mundo de amores non correspondidos. Un mundo de amores fracasados. Un mundo de amores platónicos. Un mundo de mal de amor, de desesperación amorosa, de falta de amor, de exceso de amor, de morte por amor. Un mundo de morriña. De morriña de amor. De morriña da terra. De destrución da terra. De polución, contaminación, emporcamento. De destrución das terras. De destrución do aire e do mar, dos ríos e das fontes. De desertización. De almas desertas. Un mundo que non tes o dereito de deixar. Un mundo que non che deixan vivir, e no que te obrigan a sobrevivir.
Vivimos nun mundo terrible.
Pero vivimos. E soñamos. E sentimos. E podemos...
amen