when rosmoninha met the wild bunch

levaba moito tempo sen actualizar isto. teño unhas cantas ducias de fotos acumuladas de reencontros cos bos amigos durante o verán, pero inda non as organicei porque son así de desastre. xa que paula me enviou algunhas do cumpre de joe, imos aproveitar, co seu permiso, e pór, grazas a este xavi-papá noel anticipado, unha nota de cor por estes lares. aínda que só sexa para compensar que o ceo está gris e que xa non temos entre nós a xente marabillosa como ayala, lévi-strauss e josé luis gómez. menos mal que nos quedan os seus libros e os seus filmes. para algo tiña que valer a historia e o feito de que as obras de arte vivan na era da súa reprodutibilidade técnica. si, señor benjamin, non teñen aura, pero como consolo, serven...
boas a todos!

To leave a comment, please log in by clicking one of the following