sinxerel's Fotolog Page

Sintome alonxar de ti
nunha escura nube
sinto perderte para sempre
mesta mesta espesura.

Vas saudando coa man
cun tristeiro e longo ollar
ves como se alonxa o tren
nesta fria de chuviosa maña.

Mais non queres esquenzer
todo o que deixas atras
que endexamais remate
pero aquelo nunca voltara.

Lembrastede todo aquel soño
quen puidera voltar ollar
todo aquelo vivido
ainda que so fose soñar.

Consumete a morriña
de seguir pensando nel
antes foino todo para ti
hoxe e un borron nun papel.

Eso e mentira intentas crer
que xa non o queres
que xa o tes esquecido
pero non podes vivir sen el.

O tren colleu velocidade
e todo quedo atras
lembraras toda a vida
que oubera podido pasar.

Breixo

To leave a comment, please log in by clicking one of the following