Please log in to cast your vote for o0o0o__luthien.
Todos tenemos un lado oscuro, sólo se trata de apretar las clavijas adecuadas.
Un momento estás bien y en un intervalo mínimo de tiempo se te ha ido la olla totalmente. Pierdes los referentes de todo lo que eres como persona para convertirte en tu Mr Hyde particular. Una vez que estás ahí te das cuenta que la línea entre la locura y la cordura es fina y difusa, y que cualquier persona normal puede acabar convertido en un verdadero psicópata casi por arte de magia.
Solo se trata de apretar las clavijas adecuadas.
Cuando te mires en el espejo es probable que no te guste lo que veas, en qué te has convertido, y con un poco de suerte y buena voluntad es posible que vuelvas a ser la misma persona de siempre...mientras nadie toque ese resorte secreto.
Te harás más fuerte, y aprenderás de la experiencia. Sabrás reconocer los síntomas inequívocos de ese camino hacia tu infierno privado, para así poder parar a tiempo esa reacción en cadena.
Porque nadie sabe si tendrá dos veces la suerte de regresar del lado oscuro.
http://www.youtube.com/watch?v=RFkFxraLBQg
Estoy de acuerdo con Evita, siempre se puede regresar!
Por un momento creí que hablabas de Calamaro!!!
;;
jo.... qe razón tes... as veces mudamos insoportables, estúpidos, tímidos, tremendamente extrovertidos, pesados... as veces penso que eu me caería mal a min mesma, e aínda así, outras veces penso que son o master do universo... o malo é cando pasas tempadas que parecen non acabar nunca... as veces penso que son unha borderlain porque non me entero de nada, non collo os chistes, non me concentro en nada e se me queima a comida, outras veces me vexo fea, gorda, e antipática... pero esos periodos, por sorte, son curtos... Moito ánimo, creo que nos pasa a moitos! muaaaaaks!
****************************
IMAGENES DESTILADAS BAJO TEXTILES MARAVILLOSOS...
****************************
********************
MIS SALUDOS
********************
**********************
MIRROR DE L'NUIT
**********************
por supuesto, me uno
pos mira, tiba preguntar, pero tuve algo liadilla
la lianta me dijo que se trataba de tu principe azul pero que mejor me contaras tu lo que quisieras
ok a la reunion en la cumbre, falamos
baci bella
jaja pos tate segura que nos vamos a reir, porque tenemos que dehar finiquitao el teht de loha!
y me voy buhcando un maxo pa criticar que zi no no ze que voy a hasé!
Una pena lo de Michael!!!
Foto inspirada en este cuadro de Magritte,
http://es.geocities.com/r_tintachina_vi_vii/magritte2.jpg
llevas toda la razón de mundo. excepto en una cosa.
siempre se puede regresar del lado oscuro. excepto cuando te hundes en él perdiendo el vínculo con la realidad de las cosas y de quién eres en realidad. es esa especie de muerte simbólica llamada psicosis, de ahí no hay vuelta atrás (a pesar de que en esta vida absolutamente no hay nada claro).
lo que tú describes se llama neurosis, y de las neurosis siempre se puede salir, a pesar de que en plena crisis parezcan pozos sin fondo. freud decía que esos resortes tienen que ver con traumas infantiles, y yo no puedo evitar darle la razón. también decía que incluso esos resortes pueden modificarse con el trabajo adecuado.
bueno, hasta aquí algunos apuntes de psicóloga barata, últimamente con algunos resortes demasiado a flor de piel! :D
un besazo