close
You will be charged 0 for this gift when you post your comment.
This gift will be added to your comment for free!
 

suRReaL!

mans89

Recent Photos

6/18/09
5/7/09
3/18/09
2/8/09
1/19/09
12/25/08
RSSRSS
La vida es bella
Permalink | Share: Email Facebook Other

La vida es bella

1/19/09
22 de diciembre de 1999
Hoy es el último día del trimestre. Por la mañana, primero, el profesor nos ha dado y comentado las notas. Yo soy un genio, ya lo sabéis. Después nos hemos disfrazado de pastores y hemos preparado el belén viviente. Han venido los niños pequeños a vernos, algunos lloraban de Pablo y Víctor, que eran los demonios. A las 12 hemos cantado villancicos. Luego hemos ido al patio y Tania se ha hecho daño, pobrecita, y se ha ido a casa. Por la tarde he intentado escaparme y quedarme solo con Sara, y lo he conseguido. Le he dicho que pasara una feliz Navidad y un feliz año nuevo. Me miraba con una mirada fija, con aquellos ojos verdes tan bonitos, y aquellas colas que llevaba, y aquella cara… que si hubiéramos estado solos del todo, le hubiera dado un beso. Por la tarde he ido a la academia, donde nos han dado caramelos. Ha sido un día muy bonito, pero a la vez triste, porque no veré a Sara hasta el año que viene.

12 de noviembre de 2001
Hoy ha sido una mierda. Todo es una mierda. Por la mañana he subido al autocar y me he encontrado a Pablo. Me criticaba porque llevaba anorac y decía que no hacía tanto frío. Luego las clases han sido super aburridas. En el dictado de lengua he hecho 5 faltas. En el recreo he hecho los deberes de sociales y sin querer he doblado la hoja (los demás también, bueno, no todos). La profe que es idiota ha dicho que tiraría todas las hojas que estuvieran arrugadas. Pues que se las meta por el culo. Luego Susana ha empezado a reírse de mi camiseta porque decía que era cutre. Y claro como ella es tan popular y tan guay, es más asquerosa… Después de comer estábamos hablando con Pablo, Fran y Juan, y hemos querido jugar a fútbol, pero Juan ha lanzado una pelota fuera y la idiota de la monitora nos ha echado, tendría un mal día, pero no es mi culpa, joder. Luego en el laboratorio de ciencias que no me salía nada, y luego tocaba música (almenos una asignatura sin el Pablo). Es que odio a Pablo, todo el día haciéndole la pelota a Fran: “vamos con Fran?” “Mira, Fran” “dónde está Fran?”. Qué asco.

1 de mayo de 2004
Es curioso pero es real. Pensaba que este 2004 sería malo por la forma desastrosa en que empezó, pero se ve que no. Yo sabía que me había quedado solo. Así que lo único que he hecho es ir un poco a mi bola y pasar un poco de todo. Y la verdad es que no soy infeliz. Vale que hace 1 año todo era mejor, pero bueno, nada es para siempre.

29 de diciembre de 2006
A veces me pregunto porqué solo nos fijamos y nos afectan de verdad las cosas negativas. Sólo hay que fijarse en ese diario: las últimas veces que he escrito siempre ha sido por motivos nada buenos, porque tenía ganas de desahogarme de alguna manera y no encontraba cómo. Pero con el paso del tiempo he aprendido que es mucho más rentable y agradecido por uno mismo dar la importancia que se merece a las cosas positivas, aquellas que nos hacen sentir bien, que nos hacen ser más fuertes. Y escribirlas es una forma de plasmar esta realidad, pues, de esta manera, las tenemos guardadas para siempre y en un futuro nos pueden llegar a ser muy útiles.

7 de febrero de 2008
Hoy cumplo 18 años. Revisando todo esto me doy cuenta que jamás había escrito en mi cumpleaños. Son las 7 de la tarde y ya he recibido 11 SMS sentidos y fantásticos de gente que me quiere. Y seguro que algunos estarán por el camino. ¿No es esto bonito? No todo el mundo puede decirlo… Lo valoro, de verdad. Lo valoro tanto, y me cuesta tanto exteriorizarlo, que a veces pienso que soy injusto. Y es que creo que necesito cambiar, pero cambiar de verdad, no cambiar como cambian algunos, que hoy lo deciden, mañana lo hacen, y pasado se olvidan. Yo he cambiado así muchas veces. Pero no, no. Me refiero a un cambio de verdad, un cambio con paciencia, lentitud, valor y esfuerzo. Un cambio del que solo yo tengo que ser conciente. Un cambio que me convierta en uno de mis mejores amigos y que me enseñe a valorarme y a quererme un poco más. Espero que los 18 me conduzcan a unos 19 diferentes. Y así, siempre así, pues la vida no es más que un barco de desconocido destino. Y tenemos que intentar que el viaje sea apasionante, sin miedos a naufragar y ahogarse. Y yo quiero hacerlo, porque siento que todavía me quedan muchos sueños por los que luchar…

Guestbook Comments (11)

Me gusta el texto. Denota un gran instinto de superación. Eso es bueno :)

Me alegra que te guste la foto, si la quieres en mejor resolución puedes verla en www.marshallplayer.com

Saludetes!

Me pongo de pie para aplaudirte!! Menudo fotologazo!!! M'encanta, sobretot el del dia del ''teu aniversari'' perquè és una cosa de la que hem parlat molts cops tu i jo ^^

Que cuco!! i quina sort que tens d'inspirar-te! a veure si jo trobo algun motiu, que tens raó, hi ha vegades que no valorem les coses bones de la vida o que no les sabem expressar!!!

Ens veiem despres!!!

P.D: La foto de la que fa propaganda el Dani no seria tant genial si no m'hagues tingut a mi de tripode XD

Que maravilloso f'log :O

Hace poco, si recuerdas, que no dudo que lo harás, hablamos de tu forma de escribir... ;) así que you know lo que pienso :D

Me ha encantado el texto, la forma y el estilo, y por encima de todo el mensaje que emana y quieres transmitir con ello.

Me he sentido muy reflejado :$ you know...

No se que más decir... que te debo una llamada, la cual no olvido.
Y que te quiero... pero eso ya lo sabes wapo.

1 beso grande, como lo eres tu :P :$

Ahhh, jo que se me olvidaba una cosa jajaja, que ya te vale si... no haberme firmado en Los puentes de Francesca Johnsson!!!

Eres un desastre olvidadizooo! :P Así que a ver si en la nueva actualización no se te olvida jajaja

Muakisss

Últimamente no encuentro las palabras para decirte todo lo que me gustaría. Menos mal que de vez en cuando, en plena búsqueda, tú escribes. Besitos

todo un literato!
creo que nos parecemos en exceso...
eres feo pero te quiero igual

Hola Albert!

Ha estat un text molt profund, la veritat. Concordo totalment amb tu quan dius que hem de donar la importància que es mereix a les coses positives, aquelles que ens fan sentir bé, que ens fa ser més forts. És molt bona filosofia perquè gairebé tots tenim la tendència a fixar-nos i donar voltes a allò que no ens agrada, però viuríem més feliços pensant en tot allò que ens fa sentir bé.

Vinga, ens veiem demà i continuarem amb la nostra història al motel xD

2 paraules:
A-MO
jajaj

Alberteeeeeeeeeeeet geniiii vaa no te pikiss i nem a fer xocolata...qe se qe tentree...encara qe quan la comenses a menjar no mole tan nose tio mol raro...jaja :D






Sara

Alberini!!!!

Mira que ja ahir vaig pensar: se acordara albert o alguien de imprimirlo, no?? Por si acaso lo imprimire yo tmb!! i mira!! Voila!!! FAN DE TU COMMENT XDDDD


T'estimo rei!""

Muy bonito texto, si señor!
Espero que vaya todo bien nen ;)

Un abrazo!

I love you 2

To leave a comment, please log in by clicking one of the following


or join Fotolog now - it's free!
Connect
(for comments only) or join Fotolog now - it's free!

Friends/Favorites

meryl_street's photo from 12/23/09
12/23/09
Sant Feliu de Llobregat, Cataluña, Spain
3v3t4's photo from 12/9/09
12/9/09
Paraiso0o0'VerDe*, Cataluña, Spain
wiccan_21's photo from 10/19/09
10/19/09
Lleida, Cataluña, Spain

Groups

starbucks's photo from 12/23/09
12/23/09