·· Rachel ··

Alguén...Alguén que cando me emborrache me lleve á casa en brazos. Que me rompa as medias ca boca e despois me compre outras. Que me faiga o amor contra a parede e se meta conmigo na bañera. Que se perda ó meu lado para despois rescatarme de laberintos sen sentido. Que saque a espada e me defenda de víboras, pirañas y putas. Alguén que cosa disfraces ós meus días malos e os convirta en bos. Que non se enfade si non me entende, nin me entendo e maréoo. Que me saque a lingua cuando me poña tonta e me faiga enmudecer. Que non de por feito que sempre vou estar ahí pero que tampouco o dude. Que non me faga sufrir porque sí pero que non me venda amor eterno manoseado nin mo poña fácil… Alguén que non poida camiñar conmigo pola rúa sen collerme da man. Que non me compre con regalos pero que teña mil detalles de papel. Que non lle guste verme chorar e que me faiga rir ata cando non teño ganas. Que de vez en cando decida perseguirme polos bares e coñecerme outra vez. Que me mire, o mire, e que me temblen as pernas sen remedio. Alguén que esté tolo por min, e non se olvide de decirmo os días de resaca. Que si se pon animal, sexa so na cama, e que me mate a bicos pola mañá. Que non se afaiga a min e deixe de inventar nomes novos para despertarme. Que se mira a otra, logo me guiñe un ollo, e se ría dos meus celos. E sobre todo que non teña que perderme para darse de conta de que me encontrou. En definitiva...alguén que se pareza a min, pero que non sexa como eu...

To leave a comment, please log in by clicking one of the following