Avatar lleimicojon

outra historieta

Tiña dúas boinas. Unha, de trapo, máis dura, perfecta para por pola semana; abrigadiña pro inverno e bastante fresca pro verán. A outra, negra, mais seria, adoitaba poñela nos dias grandes, aqueles nos que tiña compromisos sociais, que para deci-la verdade, ultimamente poucas veces non eran enterros. Camiño á horta cabilaba no tema, e decatouse que a súa boina de cotío estaba mais vella que a dos domingos. Todo isto non lle pasaba cando vivia Luisa. As boinas estaban sempre coma pinceis, perfectas para protexe-la cabeza baixo calquera situación. Luisa tiña un don innato e introducía as boinas novas na súa vida sem que se dese de conta, especialmente as boas, para ir sempre elegante cando iban á misa ou á festa. Máis dunha vez quedouse abraiado ó verse refrexado nos cristais do bar despois de poñer unha boina nova, sem terse decatado de que o era. Pero non pasaba só coas boinas, a roupa ou a comida. Luisa facía a vida dos demais moi doada, tan doada, que a xente que a rodeaba non se decataba. Era unha grande persoa. Tiña un carisma pouco comum e unha bondade infinda. Especialmente para el. Sentíase o home máis feliz do mundo por te-la sorte de comparti-la vida com ela. Lembrando aqui e alá de estas cousas, pasou a mañá e volveu a casa para comer.

Ó deixaren a boina no seu sitio volveu notar que a de cotio tiña três buracos, mentres que a dos domingos estaba bastante nova. Fixo a comida, de máis coma sempre, e sentouse na mesa para disfrutala. Cortou o pan. E cando o levou ó prato decatouse de algo...Non era a primeira vez que cortaba dous anacos. Pasaran xá 4 anos, pero non era raro que durmise nun lado da cama, sorprenderse deixando pasar polas portas a alguen que non existia ou que puxese dous pratos na mesa. Ó non teren fillos, as costumes calaban mais fondo. E ademais, que carallo, era como lles gustaba face-la súa vida.

Á tardiña chegou a hora de recolle-las vacas. Foise a Cascardin, xusto por riba da casa de Grilo. Estaban moitas deitadas. É unha mágoa, se rumian agora, non comen, se non comen non engoradan e dan menos leite. Dende logo, non teran tempo na corte pra rumiar?. Ademáis, Ali xa non é o que era, xa non pode traelas como facía antes. Tem moitos anos para un can. Fai tempo que se sabe que cada dia podia se-lo derradeiro. As moi condenadas estaban ciscadas por todala finca. Iba levarlle un bo tempo xuntalas. Cando vivia Luisa non pensaba niso. Ela era quen de xuntalas, e mantelas de pe sen axuda e sem que nin te decatases de que alguén o estaba a facer. Botaba moito en falla cando chegaba de ver ó tratante, despois dun duro dia de negocio, e vía a Luisa na finca, com Ali correndo aqui e acolá, coas vacas xuntiñas e listas para ir para casa, sorrindo e saudando coa súa man ó seu home que voltaba. Tiña um sorrir coma non vira noutra persoa em toda a súa vida. Neses intres parecia que o tempo paraba e que lle facia a competencia ó mesmo sol á hora de iluminaren a face da terra. Cando chegaba a xunto dela sempre tiña um atadiño, com algunha sorpresa. Dúas mazás, unha botelliña de augardente ou o mais sinxelo, pero o que mais lle gustaba: um bico.

Despois dun bo rato foi quen de trae-las vacas á casa. Entrou e foi deixa-las súas cousas na habitación. Estaba canso. Os anos non perdoan. Outro dia mais deitaríase sem cear, e sem compartir com ninguen as novas do dia. Sem sentarse a falar, contando cousas sem importância, sem apoiar a cabeza nun hombreiro amigo e sentirse escoitado e imprtante. Colgou a roupa na cadeira. Mañá voltaría a usala. Non lembraba xá cantos dias facia que a puxera. Cando foi colga-la boina, volveu vê-la dos domingos, a dos dias importantes, a de mostrarse ó mundo. Estaba nova, e isso non cuadraba. Ó darlle co brazo, a boina caeu ó chan boca arriba. Tiña a etiqueta por dentro, non a quiatara o dia do enterro de Luisa polas presas. Claro que estaba nova, só esa vez a usara.





On May 26 2009 2666 Views



Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 20/08/2009

http://www.seriesyonkis.com/capitulo/the-it-crowd/capitulo-1/724/


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 27/07/2009

la verdad es que el van belle está un poco a tomar por culo y, por lo que estoy leyendo, en pleno getho turco, lo que no se si es malo o no, pero no hablan muy bien...
El sabina está mejor situado

Luego por 30 euros hay uno que está en el puto centro (le dan un 95% a location porque es que está en una de las megaplazas famosas de por ahí). Pero claro, ya son 30 euracos...

http://www.hostelworld.com/availability.php/Hostel-Grand-Place/Brussels/25260

En fin, lo pensamos a la noche


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 27/07/2009

Me parece que vamos a tener que empezar a tirar de habitaciones privadas en hotelillos porque no queda casi nada (o nada) de habitaciones compartidas. Se pueden encontrar private rooms por unos 25 euros.
Dos ejemplos:

http://www.hostelworld.com/availability.php/Hotel-Sabina/Brussels/5887

http://www.hostelworld.com/availability.php/Hotel-Van-Belle/Brussels/2357


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 25/06/2009

mucho ánimo amormio! ya queda poco pase lo que pase. tanto si se entrega como si no,los días de estrés total llegan a su fin. piensa que un proyecto que lleve un balancín foquito de una plaza tiene que ser un éxito sin ninguna duda. ya puede entregarse en julio, septiembre o noviembre. un éxito seguro.

muxus


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 11/06/2009

este es el enlace, bastante intuitivo
http://www.quevidamastriste.com/

hay puedes ver todos, desde el primero que colgaron en internet, hasta los que han puesto en la sexta


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 02/06/2009

sabes? tengo una lata maravillosa de baked beans en mi despensa, esperando para el all-day-breakfast que nos vamos a mandar tu y yo este fin de semana. con sus salchichitas, su bacon,sus huevos fritos, tostaditas....mmm


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 01/06/2009

humpi (en modo ambulancia)


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 01/06/2009

muchoooooooooooooooooooooo


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 01/06/2009

http://www.shalimarrestaurante.com/

ahí va, ahí va

te odiooooooooooooooooooooo


Avatar lleimicojon

Lleimicojon On 27/05/2009

que curioso, me acabo de dar cuenta que el texto tiene puntuacion portuguesa. debe ser por el word, que es donde lo escribi, porque yo te aseguro que no puse el acento triangulo ese, ni sem o com, que eso é portugueso.


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 27/05/2009

Outro dia mais deitaríase sem cear, e sem compartir com ninguen as novas do dia. Sem sentarse a falar, contando cousas sem importância, sem apoiar a cabeza nun hombreiro amigo e sentirse escoitado e imprtante.

Me gustó eso


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 27/05/2009

Por cierto, fotaza. Deberías escanear más fotos de las tuyas. Esta quedó de puta madre. Con la señal en primer plano, y de fondo (y supongo que sin ser conscientes de que salían detrás del letrero) la Katie, la Yassi, la Sara y Juan. A sara no se le distingue muy bien, pero teniendo en cuenta que sale pegada y agarrada a Juan,y que sé que estaba en ese viaje, pues debe ser ella. Sara-Marie Demeritz.


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 27/05/2009

La verdad es que lo tuyo es la palabra. La hablada(tus dotes de conversación son sobradamente conocidos) y la escrita. Muy bonita la historia, pero que triste, no se, me puso triste. Y cuando acabé de leerlo hasta se me pusieron un poco los pelos de punta. Las últimas frases emocionaronme. Me imagino a ese pobre señor ahí, acórdandose de su Luisa... . Las parejas de ancianos siempre me provocan una emoción especial. Ese amor, ese haber vivido todo juntos,... Y cuando la otra persona se va, yo creo que ya nada importa. Todo terminó.Ya solo queda esperar.
Como ves me sensibilizaste un poco.jijiji.


Avatar ilargiazeruan

Ilargiazeruan On 27/05/2009

voto por ese libro recopilación de relatos




lleimicojon

Favorite lleimicojon

unknown - 06/05/1982 (35 years old)
161 Photos
Estos por quien me t, Masqa?, Oman





Tag - Amor
Loading ...