Foto-eló de Lamatumbá

Ola, querid@s amig@s da fauna ibérica (agora escóitase a música de "El hombre y la tierra", chanchanchanchanchanchanchanchan, tiruturiruruti, tiruturirurá...). Hoxe, na nosa sección "O mundo éche un sitio ben curioso, e a España profunda ni te cuento...", imos amosar un achádego realizado durante a nosa última expedición "Crossing the meridiano again".
O fenómeno estudiado nesta ocasión foi avistado no restaurante El Castillo, situado na pintoresca e rezumante de historia (digo eu polo castelo que teñen, que é grande de carallo, porque moito máis no pobo non hai) localidade burgalesa de Olmillos de Sasamón (esa toponimia castellana, qué pedazo de tesouro...). Ante semellante visión, o grupo de sesudos investigadores que conforman o noso equipo empezou un interesantísimo debate que levaba por título:¿Qué é o que non se pode tocar, a armadura ou o peazo de atril ese?.
O dilema quedou sin resposta, porque ao chegar, a fame negra que levabamos nos impediu pensar en nada que non fora eso que lle chaman a nutrición pertinente, e ao sair sufrimos o efecto denominado "traslado do fluxo sanguíneo cerebral ao bandullo para ver si así dixerimos as chuletillas de cordeiro mentras botamos unha soneca na fregoneta (bueno, houbo un que pediu lenguado, en Burgos, a quén se lle ocurre, aínda que el xura e perxura que estaba rico)".
Admitimos suxerencias.



Seguiremos informando...

To leave a comment, please log in by clicking one of the following