close

Member Login

Please log in to cast your vote for anari.

Forgot your password?
 
close
You will be charged 0 for this gift when you post your comment.
This gift will be added to your comment for free!
 

a n a r i

anari

Recent Photos

11/17/09
11/9/09
10/31/09
10/22/09
10/12/09
10/8/09
RSSRSS
anari's photo from 10/12/09
Permalink | Share: Email Facebook Other

10/12/09
argazkia : nagore legarreta.



HARRIAK ?

Nik besoa eskaini

zuk eskua hartu.

Hala ere, beldurrik ez didazula diozu.

Zeru beltzetik elur zuria ari du,

bakoitzak murrua bere erara egiten du.

Harri pila bat dut zain ohean

utzidazu gaur gordetzen zurean.

Badira gau ilunean baino

ikusten ez diren hainbat gauza.

Beldurrak eta arrainak

hil arte hazi eta hazi eta hazi.

Behin zubi oso bat jan nuen

lehenengo harritik azkenera

hainbeste nahi nuenera

ez joateko. ? ?

arrain bat oparituko dizut nola hazten den ulertzeko zenbat ur behar duen arnasteko, zenbat ur bitzitzeko, harri pila bat dugu metatua begien atzeko aldean: zubiak, murruak, bideak, etxeak, harriak finean, gorputzak, galderak, begiak, hitzak, giltzak eta oheak, Diogenesen sindrome emozional batek jota bezala, amets zaharrak ereiten ditugu gorputz berri eta emankorretan, nor garen ahaztu arte opaltzen besteen hankarteetan, besarka nazazu gogor iztarrekin hegan ez ateratzeko, zure barruraino sartu nahi dut benetan nor zaren ikusteko, beldur bat oparituko dizut nola hazten den ulertzeko, zenbat zu behar duen arnasteko, zenbat ni bizitzeko



PIEDRAS (HARRIAK)



Te doy mi brazo,

tú sólo coges la mano.

Aun así dices que no me tienes miedo.

Cae blanca nieve de un negro cielo,

cada uno se construye el muro a medida.



Un montón de piedras me esperan bajo la cama,

déjame refugiarme esta noche en la tuya.



Hay cosas que sólo se ven claras

en lo más oscuro de la noche;

los peces y los miedos,

hasta morir , no dejan de crecer y crecer y crecer.



Un día me comí un puente,

piedra por piedra,

para no ir donde tanto quería.





te regalo un pez para que entiendas cómo crece, cuánta agua necesita para vivir, cuánta para respirar. Acumulamos piedras y piedras detrás de los ojos : muros, caminos, casas, puentes…a fin de cuentas: piedras. Acumulamos cuerpos, ojos, preguntas, llaves y camas, como si sufriéramos de un síndrome de Diógenes emocional. Menos mal que sembramos viejos sueños en nuevos cuerpos, entre cuyas piernas nos entregamos hasta olvidar quién somos. Abrázame fuerte con tus muslos, no quiero volar. Te regalo un miedo para que entiendas cómo crece, cuántos tús necesita para respirar, cuántos yos para seguir viviendo.[/i]

Guestbook Comments (2)

me aburro

qué bonita!

To leave a comment, please log in by clicking one of the following


or join Fotolog now - it's free!
Connect
(for comments only) or join Fotolog now - it's free!

Friends/Favorites

lisabo's photo from 10/8/09
10/8/09
lisabö, Lisboa, Portugal
bidehuts's photo from 10/2/09
10/2/09
bidehuts, Antarctica
xabiertxozura's photo from 7/9/09
7/9/09
onyarbi do bahia, Neutral Zone

Groups

anari hasn't added any groups to their Friends/Favorites list yet. Explore groups here!

Links