- « Previous
- Next »
Tenía que llegar el día. El adiós. Un día me dijiste que no sale nada bueno de las máquinas. Te equivocaste como tantas otras veces. Quizá aquella tarde lloré derrotada por uno de tus rapapolvos emocionales. Como tantas otras veces. Torciendo mí destino siempre a contraluz. Una frase de canción. De aquel grupo que te vuelve loco. Discos tuyos que un día tuve en mi casa. Y también un libro. El ordenador es una máquina. El fotolog un producto. Y te equivocaste. Por aquí he podido aprender leyendo, mirando vuestras fotos, sonriendo, conociendo. Conocí a Alba, a Miguel, Raquel, Isaac, Celsa, Pablo, Nadia, Elena, Pepa, Víctor… Y a otros de los que no sé el nombre, pero sé de sus palabras. Personas fabulosas. Magos. Todo tiene su punto, yo tenía que descubrir este hueco en lo mecánico para crecer. Esta válvula de escape. Estos sorbos de conexión a otra forma de lo humano. Y escribí. Y os conté mi vida en verso. Ahora releo con meses a la espalda y siento vergüenza de mis propias líneas. Pero son lo que yo era. Y lo que sigo siendo. Me partí y me compartí con vosotros con las teclas como vehículo. Me di. Sólo estaba buscando. Intentando pulir las formas. Expresar. Contar (de ti conté muchas cosas). Hacerme mayor. Hasta el final has estado tú, aunque me dé rabia admitirlo. Un trauma que no se supera, que acompaña. Has sido artífice desde que apareciste hace más de cuatro años. Esto muchas veces fue tu voz como pretexto. Agradezco esta aproximación a la naturalidad del sentimiento. Siento cosas por vosotros que leéis. Gratitud. Pero tenía que llegar el día. Me pican los ojos y el corazón y estoy cansada. No sé juntar palabras para hacer justicia de la vida. No sé seguir sin torcerme. Quizá lo que escribiera a partir de ahora no resultara del todo agradable. Es una putada llamarse Clara. Aquí acaba /ac0ntraluz. Seré muda y analfabeta. Y a veces ciega. Así todo es un poquito más fácil. Pero seguiremos siendo. Continuaré siguiéndoos y maravillándome.
Gracias.
Es el día de la independencia.
siempre,
Clara.
palomino803 said on 7/4/08 8:55 AM …
pffffff
ya hablaremos tu y yo seriamente
no quedará así jejej
un besoooooo clarisaaaaaa
thorethe said on 7/4/08 9:00 AM …
¿Cierras el chiringuito?
Nooo Clara, y ¿como leeremos tus explendidos textos?
help
paharos said on 7/4/08 9:08 AM …
mas te vale no cerrarlo...
k sino me kedo sin leerte...
k ya no te tenog en clase
xra kitarte las hojas!!! :P
te quiero pekeñajaa!!! ^^
[*...NaTy...*]
everycoke said on 7/4/08 9:13 AM …
Bueno, pues que sepas que al de
los "rapapolvos emocionales" que
le den!! si es por eso que cierras.
No sé que decirte porque "me faltan datos"
Pero no dejes de escribir Clara, aquí o
donde sea... aunque, desgraciadamente
no lo podamos compartir...
Hay gente buena, muy buena y bonísima pero
tu eres EXCEPCIONAL Y EXTRAORDINARIA.
De verdad tienes un don. Aprovechálo!!!!
Hagas lo que hagas, buena suerte de corasón!!
así con "s". Un placer haber coincidido contigo
y un beso muy, muy,grande.
Celsa.
P.D. Vuelve a pensártelo. Nos lo debes a todos
los que te seguimos, los que te posteamos y los
que no. Que también los hay!
anaanoduerme said on 7/4/08 9:37 AM …
yo creo que a veces pesa el leer cosas que escribimos anteriormente, yo tenia la mania de leerlas depsues de un mes y tirarlas por despertarme del momento de patetismo (como yo creia) en el que estaba, pero despues me di cuenta que eran solo catarsis y que las tenia que guardar para releer como me senti
si , no te voy a negar que el camino mas facil es no prestar atencion a muchas cosas y no pensar, pero vos tuviste la oportunidad de no ser ciega, de no ser analfabeta, de poder ver muchas cosas, de vomitar cosas increibles... tal vez te vayas de aca pero nunca te vayas de meter tu cabeza en ese huequito que es tu interior.... te lo digo porque uno a veces por seguir el camino facil se olvida de uno mismo y se siente taaaaan pero tan vacio!
un abrazo querida
don_vic said on 7/4/08 9:48 AM …
me alegro.
al final has sacado algo en claro.
...o eso parece.
el punto.
"seguido, aparte o final?"
te pregunté.
aunque no me gusta
el punto final al fotolog,
cada uno tiene sus métodos.
algún día te animaras a pedirme la camiseta.
Cuidate!
Muá! (yo también sé :P)
don_vic said on 7/4/08 9:48 AM …
por cierto la foto
"Help"
es la clave, no?
mini_muzzy said on 7/4/08 9:52 AM …
uooo!!! pq!!!! k passo xa tanta fatalidad???
sirmaximus_mouse said on 7/4/08 10:10 AM …
Claro que sí, recuerda que tu y yo tenemos un trato.
Un beso, Claramelito!
miquipuig said on 7/4/08 10:25 AM …
trovare a faltar llegir.te cada dia
celebrare llegirte en privat
un petonás menuda
la_padrineta said on 7/4/08 10:36 AM …
ala... no entenia el teu post fins que no he vist la teva actualització....
sort que no et perdo del tot.
un petó!
sweetness_m said on 7/4/08 10:47 AM …
cierras fotolog?? por qué Clara :-(
bueno te firmaré ya que es la última actualización por ahora
muaá guapa
tquiero
esperanzaozy said on 7/4/08 11:29 AM …
Hola Clara. Siento que no vayas a seguir escribiendo en tu fotolog. Desde hace varios meses te leo, a ti y a mucha gente que conozco sólo de vista. Al principio me preguntaba a mí misma de dónde sacabas todo lo que escribías. Me parecía casi imposible que casi todo saliera de ti. Creo que a veces no hay que preguntarse tanto las cosas. Sólo quería decirte que no te vas, para nada, porque aquí has dejado frases y más frases que merecerá la pena releer de vez en cuando.
Un saludo.
strawberry_flash said on 7/4/08 12:48 PM …
espero que sea un hastaluego
tequiero
elsherpa said on 7/4/08 1:48 PM …
No nos conocemos personalmente, pero hemos conocido de nuestras vidas y aprendido experiencias ajenas aplicables a las nuestras. Sabes lo que pienso de ti, ya que te lo he dicho en mas de una ocasión. Te leo habitualmente, varias veces la mayoria de tus escritos, y eso me ayuda cada dia a enfrentarme a mis pesares y a inspirarme a la hora de definir mis expresiones.
Espero que este adiós no sea definitivo, y que si aún queda una pizca de esperanza de que no huyas de este mundo al que ayudas a ser espléndido, tengas en cuanta la cantidad de gente que se perderá la experiencia de conocerte, aunque sea de manera ficticia aunque sincera.
Lo que mas rabia me da, es que dejes de escribir al público por el motivo por el que lo haces. Nada ni nadie vale mas que tú. Nada ni nadie vale mas que nadie, y si tu no buscas y encuentras tu felicidad, no esperes que nadie lo haga por ti.
Sabes bién qué es lo que debes hacer.
Yo confio en que lo harás, pues pocas personas he conocido a través de mi quarto de siglo con una madurez oculta como la tuya.
Yo he tenido momentos en los que me veia incapaz de seguir escribiendo, y me he limitado a buscar mi inspiración en moradas ajenas y en el desconocido sentimiento que me asolaba.
No nos dejes Clara, no prives al ser de tener la oportunidad de seguir siendo humano. Sabes que lo logras con tus palabras.
Desearia poder decirtelo de mil maneras, pero esta es la única de la que dispongo.
Un beso.
Hasta pronto.
elsherpa said on 7/4/08 1:51 PM …
Per cert, la resposta a la pregunta que em vas fer al meu fotolog:
En suposava uns 25.
esperanzaozy said on 7/4/08 2:04 PM …
Puede ser que hayamos coincidido en el conservatorio, no en el mismo curso pero seguro que me has visto allí. A lo mejor también me has visto en la tele (no me gusta salir pero lo hago bastante, por la banda). A ti en particular no te conocía cuando empecé a leerte, sino que te encontré por visitar otros fotologs. Yo también siento no haberte firmado antes, pero no conocía a gente suficiente como para hacerme una cosa de éstas (bueno, ni siquiera ahora, pero tenía que firmarle a alguien y me registré), y además, como habrás leído, mis blogs no duran.
Me alegro de poder firmarte y de que me firmes, gracias por haberte pasado por mi Flickr y espero que me visites de vez en cuando. Ya te he dicho que te releeré todas las veces que haga falta.
Un saludo.
kommienezuspadt said on 7/4/08 2:29 PM …
qué pena... pero por lo menos he podido despedirme.
mucha suerte, de verdad.
...y un último beso. si, beso.
cuidate
sidereusnuncius said on 7/4/08 3:31 PM …
Quedava un espai per mi,
no més per mi.
No et trobaré a faltar a tu,
com a persona perque per sort,
et tinc aprop (del cor).
Peré sempre seràs la meva
ac0ntraluz.
FIN
***
palomino803 said on 7/4/08 8:50 AM …
pero qué estas diciendo???? xDD
si te vas tu lo cierro yo. jurao.
que hoy voy de promesas