La oreja de Vanghog - Tu pelo
No ha salido el sol,
miro en el reloj,
son las siete y no puedo dormir.
Cojo tu jersey azul,
me gusta que huela a ti,
siento que me abraza como tú.
No has despertado aún, apago la suave luz
que ilumina mi trocito de colchón.
Entro en la habitación,
oigo tu respiración
y los latidos de tu corazón.
Vas despertando ya,
buscas en mi mitad
y me encuentras esperando en un rincón.
No puedes imaginar cuanto te quiero,
ahora los relojes pararán.
Tú, acercándote a mi pelo.
Tú y tu mirada otra vez.
Quiero que no exista el tiempo,
detener este momento,
una vida es poco para mí.
Siento miedo al pensar
que esta complicidad
algún día vaya a terminar.
Miedo a no volver a ver
tus ojos desvistiéndome
como lo hacen cada anochecer.
Abrázame otra vez,
vamos a prometer,
algo que nunca vayamos a romper.
No puedes imaginar cuanto te quiero,
ahora los relojes pararán.
Tú, acercándote a mi pelo.
Tú y tu mirada otra vez.
Quiero que no exista el tiempo,
detener este momento,
una vida es poco para mí.
No puedes imaginar cuanto te quiero,
ahora los relojes pararán.
Tú, acercándote a mi pelo.
Tú y tu mirada otra vez.
Quiero que no exista el tiempo,
detener este momento,
una vida es poco para mi.
------------------------------------------------------------
T'estimoo
tam_tam2 said on 3/29/08 7:37 AM …
segonaa!!!!
nenaaaaaa sisplau necesito dosis de tania ia!
intothebluee said on 3/29/08 7:25 AM …
feeaa ! q ahir no et vaig veure casi el peel, ! claroo com q ten vas anar i ens vas abandonar ami i a la marieewater.. ya et vaal.. ¬¬
tonight ?
t'estimo